Hoe is het toch met Rolf de Jong? Deel I

Rolf de Jong was een opvallende verschijning in het Nederlandse snooker. In een oud interview met de BBC zei hij nooit te zullen stoppen. In 2007 heeft hij het NK nog gespeeld, waarna hij plotseling toch stopte met snookeren. Hoogste tijd dus voor de vraag: Hoe is het toch met Rolf de Jong?

Vertel, hoe is het met je? 

Ik kan wel stellen dat het op allerlei vlakken prima met me gaat!

Nadat ik eind 2006 ben afgestudeerd aan de Technische Universiteit Eindhoven, ben ik gaan werken voor een detacheringsbureau in de industriële automatisering. Op dit moment ben ik nog steeds in dienst bij deze werkgever in een functie als ontwerper, voornamelijk op het gebied van industriële software-ontwikkeling (PLC/DCS-systemen voor de mensen die het iets zegt). De laatste vijf jaar heb ik vooral gewerkt aan ontwerp en realisatie van besturingssystemen voor sluizencomplexen en tunnel technische installaties.

Ik woon in Breda, samen met mijn vriendin Ilona en we hebben een dochtertje Sarah van bijna twee. Mijn vriendin werkt als stewardess bij KLM, waardoor het dagelijks leven bij ons net even anders loopt dan bij de meeste mensen het geval is. Geen week is hierdoor hetzelfde: aan de ene kant is het fijn om zelf regelmatig tijd door te brengen met ons dochtertje, aan de andere kant maakt het de tijd die we als gezin samen hebben hierdoor meer bijzonder. Samen met mijn vriendin geniet ik er enorm van om het kleine meisje te zien groeien en zich te zien ontwikkelen.

Gelukkig kan ik stellen dat het qua gezondheid met zowel mezelf als in onze families goed gaat. Eind vorig jaar heb ik wel een operatie moeten ondergaan (er is toen een nier verwijderd), maar nadat ik daarvan hersteld ben gaat het weer prima met me.

Rolf de Jong

Rolf en Sarah de Jong

Hoe kijk je terug op je snooker carrière? Wat is je mooiste herinnering? Wat mis je niet?

Als ik terugblik, zie ik grofweg de eerste tien jaar van mijn snooker carrière als de mooiste tijd. Dit waren toch wel de hoogtijdagen van het Nederlandse snooker.

Nadat ik begin jaren ’90 in aanraking kwam met de snookersport, duurde het niet lang totdat ik mee ging spelen in de Bredase Snooker Ranking. Dit was een toernooiencyclus van zo’n vijftien toernooien per jaar die gespeeld werd bij drie verschillende clubs in Breda: Charlie’s Snooker Centre, De Pompadour en SC Michielsen. Wat me uit deze tijd is bijgebleven is de gezelligheid, gemoedelijke sfeer en de vriendelijke mensen uit de regio.

Mede dankzij de steun van de uitbaters van de Bredase clubs maakte ik vrij snel progressie.

In die tijd werden er WOSR-toernooien in Nederland georganiseerd waar regelmatig bekende professionals aan deelnamen. Tegelijkertijd was er dan een apart dames- en juniorentoernooi met hun eigen ranking. Dit vond ik fantastisch. Ik kan mij nog goed herinneren dat ik als 12-jarig jongetje tijdens het Touch Classic in Eindhoven (1993) mijn eerste juniorentoernooi won. Vervolgens kwam ik in het Snooker Magazine te staan dat destijds nog maandelijks werd uitgegeven. Trots dat ik was!

Mijn vader ging elk toernooi met me mee en reed me overal naar toe. Hem ben ik dan ook enorm dankbaar voor deze geweldige tijd, niets was te gek. Terugblikken op deze periode bezorgt me meteen een fijn gevoel.

Steeds was er eenzelfde groep van jonge spelers die elkaar in de weekenden opzochten tijdens de toernooien. En talent was er destijds in overvloed, ik noem de namen van Edwin Heinsmann, Karan Chand, Roy Stolk, Gerrit bij de Leij, Barry de Haas, Sjaak Hofman, Henk v/d Pluym, Raymond Bitterling, Maurice le Duc, Remco de Boer, René van Rijsbergen, Bas Jansen, Brian Beekers, Björn Kock en ongetwijfeld nog een aantal spelers die me nu even niet te binnen schieten. De niet meer actieve spelers hiervan zijn wellicht nog mooie kandidaten voor deze reeks ‘Hoe is het toch met…?’!

Ik ben ervan overtuigd dat deze spelers elkaar naar een hoger niveau hebben getild en wat dat betreft is het erg jammer om te constateren dat er de laatste jaren zo weinig talentvolle jeugdige spelers meer zijn.

Later werd er de Top16-toernooienreeks in het leven geroepen, waardoor de zestien beste spelers van het land tegen elkaar konden spelen. De deelnemers bestonden uit een mix van junioren gecombineerd met spelers uit de meer ‘gevestigde orde’ uit die tijd zoals Mario Wehrmann, Raymon Fabrie, Wilfred Dijkstra, René Dikstra, Reind Duut, Johan Oenema, etc. Ook dit was een erg goed initiatief van de snookerbond dat helaas na een aantal seizoenen gestopt is.

Het heeft mij wel de kans geboden mijn spel naar een hoger niveau te tillen.

Rolf de Jong

Rolf de Jong rond 2004

Verder zijn de diverse NK’s me bijgebleven; dat ik drie keer achter elkaar het NK voor Junioren mocht winnen beschouw ik zelf wel als een hoogtepuntje. En uiteraard de diverse internationale toernooien waarheen ik werd uitgezonden door het winnen van de Top16-reeksen en NK’s, stuk voor stuk ervaringen die ik nooit meer zal vergeten:

- WK Amateurs in China (1998), Papoea Nieuw-Guinea (1999) en Nederland (2004)

- EK Amateurs in Nederland (1999)

- WK Junioren in Ierland (1997) en Egypte (1999)

- EK Junioren in Hongarije (2000)

- Continental Team Cup in Nederland (1996), Malta (1997), en Gibraltar (2000)

Ik vind het lastig om één mooiste herinnering te noemen. Het behalen van de tweede plaats op het WK Junioren 1999 in Caïro (voor spelers onder 21 jaar) beschouw ik zelf als het beste resultaat van mijn snooker carrière. Als 14-jarige spelen tegen mijn grote idool Stephen Hendry vind ik de meest bijzondere. En het winnen van de Eurotour in Bochum (1998) vind ik zelf mijn beste prestatie omdat ik denk dat ik nooit beter heb gespeeld dan tijdens dat toernooi. Uiteraard ben ik ook erg blij dat ik uiteindelijk toch het NK Heren (2006) een keer heb weten te winnen.

Rolf had zoveel te vertellen, dat we het verhaal in twee delen hebben geknipt. Morgen deel 2! Met een terugblik op  zijn carrière en zijn visie op het snooker in Nederland, toen én nu.

 

Lees ook:Hoe is het toch met Rolf de Jong? Deel II
Lees ook:Hoe is het toch met Charles Vos?
Lees ook:Mooie toekomst voor juniorensnooker?
Lees ook:Hoe is het toch met Karan Chand?
Lees ook:John Parris gaat junioren-keu’s maken

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.